Wygładzanie ścian i sufitów – jak uniknąć błędów?

Jakość wygładzanych powierzchni zależy nie tylko od umiejętności wykonawcy, ale również od sposobu przygotowania podłoża, rozrabiania zaprawy, a także od używanych w czasie prac narzędzi. Zanim rozpoczniemy wygładzanie ścian i sufitów, warto zapoznać się z podstawowymi zaleceniami, które pozwolą nam uzyskać gładkie powierzchnie bez dodatkowych poprawek. 

Przygotuj odpowiednio podłoże

Gładź gipsowa i polimerowa to produkty przeznaczone do wykonywania najcieńszej warstwy wykończeniowej, która ma nadać powierzchni idealną gładkość. Przed ich użyciem zadbajmy o to, aby podłoże pod gładź było równe. Ubytki w murze, np. ślady po kołkach rozporowych, bruzdy instalacyjne i inne niedoskonałości, należy wypełnić Gipsem szpachlowym 6.5. Sprawdzi się on lepiej od gładzi podczas wyrównywania i ujednolicania powierzchni, m.in. z uwagi na większe uziarnienie zawartych w nim kruszyw.
Aby gładź miała dobrą przyczepność do podłoża i nie oddawała do niego zbyt szybko wody, wygładzane powierzchnie należy zagruntować preparatem, który je wzmocni i wyrówna chłonność. W tym celu stosuje się Grunt głębokopenetrujący 12.2. Pamiętajmy, aby wygładzanie ścian i sufitów rozpocząć dopiero po wyschnięciu gruntu. Informacje na temat czasu schnięcia preparatu znajdziemy na jego opakowaniu. Jeśli z nakładaniem gładzi zanadto się pospieszymy, możemy mieć problemy z jej rozprowadzaniem, właściwym wiązaniem i przyczepnością do podłoża.

gruntowanie ścian

 

Używaj właściwych narzędzi

Jak nakładać gładź? Najlepiej pacą ze stali nierdzewnej. Nie bez znaczenia jest także szerokość narzędzia, którym wygładzamy ściany i sufity. Paca do gładzi powinna mieć 35 lub 45 cm szerokości. Użycie węższego narzędzia może spowodować pojawienie się nierówności – różnic w grubości nakładanej warstwy gładzi – nawet na niedużych powierzchniach muru czy sufitu. Węższe pace stosuje się przeważnie do nakładania gładzi w trudnodostępnych miejscach na małych powierzchniach.
Jest jeszcze jedna ważna kwestia – wygładzanie ścian i sufitów powinno być wykonywane czystymi narzędziami. Po każdej dłuższej przerwie w pracy, a przed ponownym wygładzaniem powierzchni, pace, szpachelki i wiadro, w którym znajdowała się gładź należy dokładnie wymyć z zaschniętych resztek masy. Mogą one bowiem przyspieszać wiązanie świeżej zaprawy. Niedokładnie wyczyszczona paca może także „rysować” wykonywaną warstwę gładzi, co przysporzy nam dodatkowej pracy.

paca do gładzi

 

Stosuj odpowiednio dobrane materiały

Pamiętajmy, aby odpowiednio dobierać produkty do wykonywanych prac.
1. Nie uzupełniajmy gładzią ubytków w murze – w tym celu stosujmy gips szpachlowy.
2. Jeśli do uzyskania równych, gładkich powierzchni ścian używamy płyt gipsowo-kartonowych, należy je przyklejać do muru używając w tym celu Kleju gipsowego 6.9. Zapewni on dobre, mocne wiązanie zarówno z powierzchnią muru, jak i płytami g-k.
3. Do wypełniania spoin między poszczególnymi płytami gipsowo-kartonowymi używajmy gipsu szpachlowego.
4. Gładź gipsowa 6.6 i Gotowa gładź polimerowa Royal Finish 14.1 sprawdzi się najlepiej do całopowierzchniowego wygładzania zabudowy z płyt g-k.

Przygotuj gładź według zaleceń producenta

Przystępując do rozrabiania gładzi należy przestrzegać proporcji mieszania suchej zaprawy z wodą. To, czy zastosujemy się do wskazówek producenta będzie miało wpływ na parametry robocze gładzi, jej wytrzymałość po wiązaniu oraz jakość wygładzonych powierzchni. Suchą mieszankę zaleca się wsypywać do wiadra z odmierzoną ilością wody mniejszymi porcjami, np. używają w tym celu łopatki. Warto też odczekać chwilę, aż nasiąknie wodą.
Gładź rozrabia się do uzyskani jednolitej masy. Nawet niewielkie grudki mogą zniweczyć trud wkładany w wygładzenie ścian i sufitów. Do rozrabiania gładzi należy stosować wiertarkę wolnoobrotową (zalecana prędkość to 400 obr./min) oraz mieszadło do gipsu. Dzięki specjalnej budowie mieszadła (obłym prętom) ryzyko napowietrzenia zaprawy podczas jej rozrabiania jest mniejsze, niż w przypadku przygotowywania masy mieszadłem wstęgowym (przeznaczonym do zapraw na bazie cementu). Jest to bardzo ważne, ponieważ w napowietrzonej masie naniesionej na ścianę lub sufit, mogą uwidocznić się małe pęcherzyki powietrza. Pękając pozostawiają po sobie tzw. kratery, czyli niewielkie dziury. Ich zamaskowanie będzie wymagało nałożenia dodatkowej warstwy gładzi, np. polimerowej. Rozrabiając zaprawę wolnymi obrotami wiertarki wyposażonej w mieszadło do gipsu, możemy uniknąć powstawania nieestetycznych kraterków.

rozrabianie gładzi

 

Nakładanie gładzi – odpowiednia kolejność

Ponieważ gładź gipsowa nie jest materiałem odpornym na uszkodzenia mechaniczne, narażone na nie miejsca, takie jak np. naroża zewnętrzne drzwi i okien, trzeba zabezpieczyć perforowanymi profilami aluminiowymi. Wtapia się je w warstwę gipsu szpachlowego, a następnie, gdy gips zwiąże, ukrywa pod warstwą gładzi.
Jeśli w danym pomieszczeniu gładź będzie nakładana zarówno na ściany, jak i sufit, prace zaczynamy od sufitu, rozpoczynając wygładzanie powierzchni od strony ściany z oknem. Światło naturalne umożliwi nam kontrolowanie stanu wygładzanego sufitu. Jeśli konieczne okaże się naniesienie drugiej warstwy gładzi, zaleca się to zrobić w kierunku prostopadłym do kierunku nakładania pierwszej warstwy. Wygładzanie ścian zaczynamy od miejsc najbardziej odbiegających od pionu, wykonując ruchy pacą od dołu ku górze.

Przeczytaj także: 


► Gotowa gładź czy mieszanka do rozrobienia – którą wybrać?  
► Kiedy sprawdzi się gładź polimerowa?